Inleiding: 

Al vanaf 1988 bezoek ik trouw de huiszwaluwadressen in mijn Verenigingstelgebied. Gelijktijdig worden daarbij ook de lotgevallen van de boerenzwaluw, als ook die van de steen- en de kerkuil meegenomen op het betreffende erf.  Zo bezocht ik dit jaar ook Jolanda en Stephan Reuver in Deurningen, waar ik altijd zeer gastvrij wordt ontvangen . En niet alleen ik, maar ook de zwaluwen krijgen er jaarlijks een gastvrij onthaal. Ook de kinderen groeien er mee op en genieten van de eileg, het opvoeden en het uitvliegen van de jongen. 
 

De liefde voor de zwaluw wordt hen als het ware met de paplepel ingegoten. Helaas neemt het aantal huiszwaluwen op deze locatie de laatste jaren af, maar stijgt daarentegen juist het aantal broedende boerenzwaluwen. De reden hiervan is niet geheel duidelijk. Tijdens de inventarisatieronde vlogen er vele 10-tallen boerenzwaluwen en enkele huiszwaluwen boven het boerenerf.  Het is en blijft een prachtig gezicht al die dartelende en kwetterende vogels.  Het wordt nog specialer als je weet dat ze in het najaar een reis van vele duizenden kilometers maken om te overwinteren in Afrika om aansluitend in het voorjaar terug te keren naar hun geboorteomgeving. Als steeds worden mij hier de bewoonde nesten aangewezen. Dit keer was het Jolanda die op enthousiaste wijze de honneurs waarnam. Nadat alles was genoteerd werd de vraag gesteld of er zich het afgelopen jaar nog opmerkelijke zaken hadden voorgedaan. Tot mijn verrassing werd deze vraag bevestigend beantwoord met de mededeling dat bij haar broer Albert in Dalfsen dit jaar een witte boerenzwaluw was geboren.
 

En dat nota bene in het jaar van de boerenzwaluw.  Na het nodige e-mailverkeer werd toestemming verkregen tot plaatsing.  Wij menen er goed aan te doen u de toegezonden informatie van dit opmerkelijke broedgeval met de door Albert zelf vervaardigde foto’s niet te onthouden.

E-mail van Albert : “Bedankt voor uw enthousiaste reactie en uitgebreide informatie. Wij genieten elk jaar weer ontzettend van onze nestjes met boerenzwaluwen en waren dan ook erg verrast om dit jaar een albino- (of ino-?)zwaluw in één van onze stallen aan te treffen".
 

Dit hadden wij zelf nog nooit eerder gezien. Ik heb me laten vertellen dat albinisme onder vogels zéér zeldzaam is, zeldzamer dan bij andere diersoorten. Erg leuk dus om een keer gezien en meegemaakt te hebben. Voor de bescherming van 'onze' zwaluwen doen we eigenlijk niet veel bijzonders. We verwijderen aan het begin van het broedseizoen twee stalruitjes, zodat de zwaluwen vrij in en uit kunnen vliegen. Ook wachten we met het reinigen van de stal totdat alle nestjes zijn uitgevlogen en er geen nieuwe broedsels meer bijkomen. De stal is overigens een Hollandse aanbindstal, dus de koeien staan alleen 's winters binnen. De gehele zomer lopen de koeien in de wei. Voor de bescherming van de weidevogels hebben we wel bijzondere maatregelen getroffen. Op enkele hectares uiterwaarden (langs de Overijsselse Vecht) hebben we een beheerpakket voor weidevogels. Ook hebben we in een weiland in de uiterwaarden een aantal poelen gegraven (ca. 1 meter diep). De weidevogels hebben hier veel plezier van. Ook de zwaluwen maken er dankbaar gebruik van om modder voor hun nestjes te verzamelen (op ca. 300 meter van de stal).
 

Vooral vorig jaar, tijdens de droogte aan het begin van het seizoen, hadden de zwaluwen hier veel profijt van. Ik zie de zwaluwen ook regelmatig laag over de plassen 'scheren'. Ik neem aan dat ze mugjes en vliegjes vangen die boven het water vliegen.
 

Pas toen merkte ik het volledig witte jong met zijn bijzondere rode ogen op. Iets minder dan een week later is het nestje uitgevlogen. Vreemd genoeg hebben we de witte zwaluw en de andere zwaluwen uit het nestje daarna niet weer gezien. Dit terwijl de jonge zwaluwen uit de andere (ca. 10) nestjes 's avonds, of bij slecht weer, meestal wel terugkeren.
 

In het nestje heeft daarna nog een tweede broedsel gezeten. De ouders waren, voor zover ik dat kon beoordelen, normaal gekleurd. U mag de foto’s op de  website van uw Vereniging plaatsen”. Tot zover de reactie van Albert, een agrariër met een hart voor de natuur, die het prettiger vindt om alleen met zijn voornaam genoemd te worden.
 

Voor diegene die meer van de boerenzwaluw wil weten en nog meer kleurafwijkingen en zelfs hybrides van huiszwaluw x boerenzwaluw wil zien kijk ook op :  http://fotopagina.boerenzwaluw.nl/pagina6.html  

Tekst en foto’s : Albert  / Wim Wijering